NOWOŚCI
|
Stronę odwiedzano
12565012 razy |
|
|
|
|
|
|
Etiudki i etiudy na gitarę
|
|
|
Wydawnictwo Pianoton. Autor A. Wiech. 20 etiud na gitarę klasyczną będących doskonałym materiałem pomocniczym w nauce gry. 22 str. A4, miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
|
Etiudy na gitarę solo - Mauro Giuliani
|
|
|
Wydawnictwo PWM. Autor M.. Giuliani. Książka zawiera następujące etiudy: op.1 nr 1, op. 1 nr 3, op 1 nr 8, op. 40 nr 6, op.40 nr 11, op. 73 nr 7, op.71 nr 1. 32 str. A4, miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
|
Fast Food Music na gitarę
|
|
|
Wydawnictwo ABSONIC. Autor Bartłomiej Marusik. Kolejna propozycja wybitnego gitarzysty, uznanego pedagoga i kompozytora, którego wydawnictwa nutowe cieszą się niesłabnącą popularnością. Tym razem inspiracją stały się obecne niemal wszędzie bary z szybką obsługą. Kompozytor podszedł do tematu z przymrużeniem oka, i jakby na przekór serwuje nam wytworne muzyczne dania niczym obiad w wykwintnej restauracji. 28 str. A4, miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
|
Flamenco na bis
|
|
|
Wydawnictwo ABSONIC. Autor Robert Gawron. Melodyjne i dynamiczne kompozycje nadające się idealnie na bis po każdym recitalu. Utwory zarówno tradycyjne, jak i współczesne, zainspirowane folklorem Andaluzji, na jedną gitarę lub duet. 60 str. A4. miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
|
Franciszek Lessel - duety
|
|
|
Wydawnictwo ABSONIC. Opracowanie Mirosław Drożdżowski. Lessel był twórcą wprowadzającym do polskiej muzyki zdobycze klasycyzmu, a także elementy zwiastujące nadejście romantyzmu. Był pierwszym polskim przedstawicielem stylu brillant. Z jego tradycji korzystało potem wielu. Swój talent i zdobyte umiejętności przekazywał następnym pokoleniom. Wśród jego uczniów była m. in. Maria Szymanowska, wybitna przedstawicielka nurtu muzyki salonowej i czołowa artystka tzw. epoki przedchopinowskiej. Wybrane przeze mnie Wariacje nr 1 pierwotnie zostały napisane na fortepian. Mirosław Drożdżowski opracował: Menuet na skrzypce i gitarę, Wariacje Op. 15 nr 1 na 2 gitary i Wariacje op. 15 nr 2 na 2 gitary. 36 str. plus głosy. A4, miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
|
Frederic Chopin cz. 1 - utwory wybrane w opracowaniu na gitarę
|
|
|
Wydawnictwo ABSONIC. Opracowanie Jerzy Koenig. Gitara i fortepian to instrumenty, które mimo widocznych na pierwszy rzut oka różnic (wielkość, wolumen, skala) mają ze sobą bardzo wiele wspólnego. Oba należą do nielicznej grupy instrumentów wielogłosowych, a co za tym idzie, są niezależne od dodatkowego akompaniamentu, samowystarczalne. Nieodzownym warunkiem dobrej transkrypcji jest odpowiednia adaptacja faktury oryginalnego instrumentu do możliwości drugiego, w tym wypadku zmiana faktury fortepianowej na gitarową. Jerzy Koenig czyni to mistrzowsko, przywiązując również ogromną wagę do opalcowania. W pierwszej części znajdują się kompozycje: Ballada Op. 52, Mazurek Op. 17 No. 4, Nocturn Op. 9 No. 1, Nocturn Op. 48 No. 2, Preludium Op. 28 No. 17, Walc Op. 64 No. 1, Walc 16 Op. posth. 60 str. A4, miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
|
Frederic Chopin cz. 2 - utwory wybrane w opracowaniu na gitarę
|
|
|
Wydawnictwo ABSONIC. Opracowanie Jerzy Koenig. Gitara i fortepian to instrumenty, które mimo widocznych na pierwszy rzut oka różnic (wielkość, wolumen, skala) mają ze sobą bardzo wiele wspólnego. Oba należą do nielicznej grupy instrumentów wielogłosowych, a co za tym idzie, są niezależne od dodatkowego akompaniamentu, samowystarczalne. Nieodzownym warunkiem dobrej transkrypcji jest odpowiednia adaptacja faktury oryginalnego instrumentu do możliwości drugiego, w tym wypadku zmiana faktury fortepianowej na gitarową. Jerzy Koenig czyni to mistrzowsko, przywiązując również ogromną wagę do opalcowania. W drugiej części znajdują się kompozycje: Etude Op. 10 No. 3, Etude Op. 10 No. 11, Fantaisie-Impromptu Op. 66, Nocturne 21 Op. posth., Scherzo Op. 31 No. 2, Polonaise Op. 40 No. 1. 60 str. A4, miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
|
Frederic Chopin cz. 3 - utwory wybrane w opracowaniu na gitarę
|
|
|
Wydawnictwo ABSONIC. Opracowanie Jerzy Koenig. Gitara i fortepian to instrumenty, które mimo widocznych na pierwszy rzut oka różnic (wielkość, wolumen, skala) mają ze sobą bardzo wiele wspólnego. Oba należą do nielicznej grupy instrumentów wielogłosowych, a co za tym idzie, są niezależne od dodatkowego akompaniamentu, samowystarczalne. Nieodzownym warunkiem dobrej transkrypcji jest odpowiednia adaptacja faktury oryginalnego instrumentu do możliwości drugiego, w tym wypadku zmiana faktury fortepianowej na gitarową. Jerzy Koenig czyni to mistrzowsko, przywiązując również ogromną wagę do opalcowania. W trzeciej części znajdują się kompozycje: Etude Op. 10 No. 10, Mazurka Op. 59 No. 2, Nocturne No. 20, Nocturne Op. 9 No. 2, Nocturne Op. 15 No. 2, Nocturne Op. 27 No. 2, Prelude Op. 28 No. 4, Prelude Op. 28 No. 15, Prelude Op. 28 No. 20. 60 str. A4, miękka oprawa. |
|
|
|
|
|
|
Strona główna
Sklep
